Төп менюны ачу

Константин Васильев

Константин Васильев (Константин Алексей улы Васильев, рус. Константин Алексеевич Васильев) – Татарстанда яшәп иҗат иткән рус совет рәссамы. Иҗат мирасы 400 дән артык әсәрне тәшкил итә: портретлар, пейзажлар, сюрреалист корылмалар, мифлар һәм сугыш темасына язылган картиналар. Муса Җәлил исемендәге дәүләт премиясе лауреаты (1988).

Константин Васильев
Konstantin Vasiliev 1961.jpg
Туган телдә исем Константин Алексеевич Васильев
Туган 3 сентябрь 1942(1942-09-03)
Майкоп, Адыгея АӨ, Краснодар крае, РСФСР, ССРБ
Үлгән 29 октябрь 1976(1976-10-29) (34 яшь)
Васильево, Татарстан АССР, РСФСР, ССРБ
Милләт рус
Ватандашлыгы ССРБ
Әлма-матер Казан сынлы сәнгать укуханәсе
Һөнәре рәссам
Ата-ана
  • Алексей Алексей улы (әти)
  • Клавдия Парфен кызы (әни)
Бүләк һәм мөкәфәтләре Муса Җәлил премиясе (1988)

Тәрҗемәи хәлеҮзгәртү

 
К.А. Васильев. Автопортрет
 
К.А. Васильев
 
К. Васильев. Славянканың хушлашуы
 
К. Васильев. Көтү

1942 елның 3 сентябрендә фашистлар оккупациясендәге Адыгея автономияле өлкәсенең башкаласы Майкоп шәһәрендә туган. 1976 елда фаҗигале рәвештә һәлак була: иптәше белән узып баручы поездга таптала. Васильево бистәсендә җирләнгән.

1949 елдан гаиләсе Татарстанның Васильево бистәсендә яши. 1954 елда В.И. Суриков исемендәге институт каршындагы урта сәнгать мәктәбенә (Мәскәү) кабул ителә. Третьяков галереясе, Пушкин музее, Зур театр, Мәскәү консерваториясендә уздырган сәгатьләр рәссамның классик сәнгатькә юл башы була. 1957 - 1961 елларда Казан сәнгать укуханәсендә (II курстан) укый. Диплом эшен – Римский - Корсаковның “Кар кызы” әсәренә иллюстрацияне «бишле»гә тапшыра. Урта мәктәптә рәсем һәм сызым укытучысы, рәссам- бизәүче булып эшли.

ИҗатыҮзгәртү

Тумыштан бирелгән таланты, алган махсус белеме, бай рухи дөньяга ия булуы аркасында сынлы сәнгатьтә үзенең кабатланмас исемен калдырды. Рәссам К. Васильевның иҗат мирасында 400 дән артык әсәр бар дип исәпләнә.[1] Алар арасында сынлы сәнгать һәм графика әсәрләре, пейзаж күренешләре, портретлар шәлкеме, рус былинасы каһарманнарын сурәтләгән, мифлар һәм сугыш жанрларында язылган, сюрреалист һәм абстракт композицияләр, этюдлар, Омск чиркәвен бизәү эскизлары бар.

1960 ел башындагы иҗатында, мәсәлән, «Кыл» (1963); «Абстракт композицияләр» (1963); «Күккә ашу»; «Пәйгамбәр» әсәрләрендә - Пабло Пикассо, Генри Мур, Сальвадор Дали иҗатын тирәнтен өйрәнү нәтиҗәсендә сюрреализм; «Квартет», «Королева сагышы» , «Күзгә күренү» , «Хәтер иконасы» , «Керфекләр музыкасы» әсәрләрендә - абстракт экспрессионизм тәэсире сизелә. 1960 еллар ахырына формалистчыл эзләнүләрдән баш тартып, реализм манерасында иҗат итүне өстенрәк күрә башлый.[2]

Рәссам халык авыз иҗатына - рус халык җырларына, былиналарга, Скандинавия, Ирландия сагаларына да мөрәҗәгать итә, славян һәм скандинав эпосларының каһарманнарының портретлары шәлкемен ясый. Рус тарихына «норман күзлеге»ннән караган өчен аның иҗатын совет хакимиятләре яратмый.[3]. Рихард Вагнер музыкасын тыңлап ясарга ярата: Рихард Вагнер операларының эчтәлегеннән чыгып, «Нибелунглар боҗрасы» шәлкемен (1970) ясый.

Бөек Ватан сугышы темасына багышланган әсәрләреҮзгәртү

«Маршал Жуков», «Ябырылу», «Кырык бернең парады», «Туган илне юксыну» (1974).

ПортретларыҮзгәртү

«Шостакович» (1961), «Бетховен» (1962), «Скрябин» (1962), «Римский-Корсаков» (1962).

Пейзаж әсәрләреҮзгәртү

«Көтү», «Төньяк лачыны» (1967), «Аккошлар», «Көз», «Кое буенда» (1973), иң соңгы әсәре - «Ябалак тоткан кеше» (1976) һ.б.

Картиналар язмышыҮзгәртү

Хәрби хәбәрче А.И. Доронин (Мәскәү) 1978 елдан башлап, Мәскәүдә һ.б. шәһәрләрдә рәссамның күргәзмәләрен оештыра башлый. 1988 елда «К. Васильев сәнгатен сөючеләр клубы» иҗтимагый җәмгыятен оештыра. Рәссамның әнисе Клавдия Парфен кызы белән рәссамның әсәрләрен файдалану хокукын клубка бирү турында рәсми килешү төзи. Клавдия Парфен кызы бер шарт куя: улының рәсемнәре кайда урнаштырылса, ул да шунда яшәргә тиеш була. 1984 елда Коломна шәһәрендә 4 бүлмәле фатир алына, анда К.Васильевның әнисе һәм кыз туганы Валентина (ире һәм дүрт кызы белән) күченәләр. Ә картиналарга оя бары тик 1998 елда гына Мәскәүнең Тимирязев районы Лианозов паркында элекке дача бинасында табыла.[4]

ИстәлекҮзгәртү

2013 елда Казан шәһәрендә Константин Васильев премиясе булдырыла[5].

БүләкләреҮзгәртү

Исән вакыттагы күргәзмәләреҮзгәртү

  • 1963 – Мәскәү (Манеж); Казан (Казан рәссамнары- сатириклары республика күргәзмәсе)
  • 1968 – Яшел Үзән
  • 1976 – Яшел Үзән

Вафатыннан соңгы күргәзмәләреҮзгәртү

  • 1977 – Яшел Үзән; Казан (Яшьләр Үзәге)
  • 1978 – Мәскәү («Социндустрия» гәҗите мөхәрририяте), Мәскәү (Варваркадагы Знаменский кярханәсе); Мәскәү (ВОООПиК ның Мәскәү елгасы аръягы бүлекчәсе)
  • 1979 – Пущино
  • 1980 – Мәскәү (Кече Грузия урамындагы Күргәзмә залы)
  • 1981 – Подольск; Вороново бистәсе (Мәскәү өлкәсе)
  • 1982 - Вороново бистәсе (Мәскәү өлкәсе); Обнинск; Мәскәү («КП» гәҗите мөхәрририяте)
  • 1983 – Ленин ис. совхоз (Мәскәү өлкәсе)
  • 1984 – Коломна; Мәскәү (Бауман исем.МВТУ)
  • 1985 – Мәскәү (Төньяк елга вокзалы)
  • 1986 – Коломна
  • 1987 – Коломна; Мәскәү (Варваркадагы Табигатьне саклау җәмгытенең күргәзмә залы); Мәскәү (Урал урамындагы ДВХЛ ның күргәзмә залы); Вятка шәһәре; Нижгар
  • 1988 – Мәскәү (Курчатов ис. ИАЭның мәдәният йорты); Мәскәү (Плеханов ис. МИНХ); Санкт-Петербург; Киев
  • 1989 – Одесса; София (Болгария); Нижгар; Выборг; Рига
  • 1990 – Мәскәү (Манеж); Мәскәү (Дубна ур. күргәзмәләр залы); Казан; Тируэль, Испания; Сочи; Новосибирск; Красноярск
  • 1991 – Иркутск; Чиләбе; Свердловск; Тольятти; Минск
  • 1992 – Воронеж; Тамбу; Казан
  • 1993 – Төмән; Красноярск
  • 1994 – Тверь; Зеленоград; Краснодар; Калининград; Подольск; Горки музей-комплексы, Мәскәү өлкәсе
  • 1995 – Мәскәү (академик Миллионщиков урамындагы күргәзмә залы); Волгоград; Обнинск; Тула; Новомосковск; Нижгар; Арзамас
  • 1996 – Яшел Үзән; Мәскәү (Остоженкадагы Кызыл пулатлар), Вологда; Череповец; Ярыслау; Кострома
  • 1997 – Санкт – Петербург; Липецк; Рәзән
  • 1998 – Мәскәү – Константин Васильевның музеенда даими экспозиция[6]

Кызыклы фактҮзгәртү

Константин Васильевның әнисе Клавдия Парфен кызы - бөек рус рәссамы И.И. Шишкин нәселеннән.[7]

Моны да карагызҮзгәртү

ЧыганакларҮзгәртү

  1. А.И. Доронин. Руси волшебная палитра. М.: Молодая гвардия, 1992 .; ISBN 5-235-00358-6.
  2. Доронин А. Художник Константин Васильев; М., «Молодая Гвардия», 1985[8].
  3. Вл. Солоухин. Продолжение времени. Россия в красках: 2013, № 34[9].

Тышкы сылтамаларҮзгәртү

ИскәрмәләрҮзгәртү