Төп менюны ачу

Владимир Мартин улы Азин (рус. Владимир Мартинович (Михайлович) Азин, лтш. Voldemārs Āziņš); 8 октябрь 1895(1895-10-08), Марьянова[d], Полоцк өязе[d], Витебск губернасы, Русия империясе18 февраль 1920(1920-02-18)[1] (24 яшь), ) — Ватандашлар сугышының катнашучы, кызыл командир, дивизия башлыгы.

Владимир Азин
Azin Vladimir Martinovich.jpg
Туган телдә исем Владимир Мартин улы Азин
Туган 26 сентябрь 1895(1895-09-26)
Марьянова[d], Полоцк өязе[d], Витебск губернасы, Русия империясе
Үлгән 18 февраль 1920(1920-02-18) (24 яшь)
Милләт латыш
Ватандашлыгы Русия империясе
Һөнәре әфисәр
Сәяси фирка Советлар Берлеге коммунистик фиркасе
Катнашкан сугышлар/алышлар Русия ватандашлар сугышы
Бүләк һәм мөкәфәтләре Order of Red Banner ribbon bar.png

БиографияҮзгәртү

 
Кызыл Байрак ордены
 
Полоцкта Азин истәлегенә куелган бюст
 
Чернушкада Азин истәлегенә куелган бюст

Владмир Азин крестьян гаиләсендә Витебск губернасынадгы Полоцк өязенең Марьяново авылында туган. Милләте ягыннан латыш. Полоцк шәһәре училищены тәмамланган, Рига шәһәрендә фабрикада хисапчы булып эшләгән. Беренче бөтендөнья сугышында катнашкан, рядовой.

1918 елның латыш коммунистик отрядның командиры булып билгеләнгән; аннан соң Вяткада Кызыл гвардия отрядларны төзүдә катнашкан. 1918 елның җәендә Азин большевикларның Русия коммунстик партиясенә керә һәм 19 нчы Урал полкының командиры итеп билгеләнгән. Тиздән 19 нчы Урал полкы 2 нче армия составына кертелә. Полк Казан юнәлешендә сугышлар алып бара. Беренче сугышлардан соң, Азин 5 нче армия частьләре белән бергәКазанны басып алган Арча хәрби төркеме командиры итеп билгеләнә.

Аннан соң Азин Чулман буенда фетнәчеләр белән сугышкан 2 нче җыелма дивизияне җитәкли. Ижауны яулап алган өчен ул Кызыл Байрак ордены белән бүләкләнә.

1918 елның ноябрендә Азинның төмәненә 28 нче тәртип номеры бирелә, һәм ул 2 нче армия составына кертелә.

1919 ел башында 28 нче төмән Колчак гаскәрләре белән Көнчыгыш фронтта сугыша. Ул акгвардиячеләрнең каршылыгын Чернушка — Сарапул сызыгында сындыра һәм Урта Уралда һөҗүмгә күчә. 28 нче төмән башка 2 нче армия частьләре белән бергәләп Алабуганы, Әгерҗене, Сарапулны, ә 15 июньдә Екатиринбурны ала.

Тиздән 28 нче төмән Деникин белән көрәш өчен көньяк фронтына күчерелә. Анда дивизия 10 нчы армия составына кертелә һәм Царицын юнәлешендә сугыша. Бу сугышларда Азинның кулы яралана, әмма ул, госпитальда дәвалануны тәмамланмаган килеш, дивизиягә кире кайта.

1920 елның февралендә 2 нче дивизия Маныч елгасын кичә. 17 февральдә Азин комиссар Стельмах һәм разведкачылар төркеме белән алдынгы позицияләргә рекогносцировкага китә. Урынны тикшерү вакытында алар ак казаклар төркеме белән бәрелешәләр. Бер версия буенча, Азинны казаклар әсирлеккә алырга тырышканда үтерәләр, икенче версия буенча — Тихорецкая[2] станицасында жәзалап үтерәләр.

Бүләкләре һәм премияләреҮзгәртү

  •   Кызыл байрак ордены

ИстәлекҮзгәртү

ИскәрмәләрҮзгәртү

  1. Азин Владимир Мартинович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / мөхәррир А. М. Прохоров — 3-е изд. — Москва: Советская энциклопедия, 1969.
  2. хәзер Тихорецк шәһәре, Краснодар крае

Тышкы сылтамаларҮзгәртү