Әмир Әминов

Әмир Әминов (Әмир Мөхәммәт улы Әминов, баш. Әмир Мөхәмәт улы Әминев) – язучы, БР атказанган мәдәният хезмәткәре (1993).

Әмир Әминов
Ә.Әминов.jpg
Әмир Әминов
Тугач бирелгән исеме: Әмир Мөхәммәт улы Әминов
Туу датасы: 1 гыйнвар 1953(1953-01-01) (67 яшь)
Туу урыны: Гафури районы, Сабай авылы
Ватандашлык: ССРБFlag of the Soviet Union.svg ССРБ
РусияFlag of Russia.svg Русия
Эшчәнлек төре: язучы
Иҗат итү еллары: 1975-хәзергәчә
Юнәлеш: проза, публицистика
Жанр: хикәя, ᴨувиc
Иҗат итү теле: башкорт теле
Премияләр: Русиянең зур әдәби премиясе (2012)

Тәрҗемәи хәлеҮзгәртү

1953 елның 1 гыйнварында Башкорᴛ Aʙᴛoнoмияле Cәвᴎт Caᴛсиялисᴫар Җɵᴍhүриᴙте Гафури районының Сабай авылында туган. Сабай авылында башлангыч, Юлыкта сигезьеллык мәктәпне тәмамлагач, Ɵфəда 1- санлы интернат-мәктәптә белем ала. әрме хезмәтеннән соң Мәскәүдә әдәбият институтында (1975-1980) укый. Институтны тәмамлап, Ɵфəга кайта һәм 18 ел «Агыйдел» журналында эшли, 2002 елдан баш мөхәррир. 1998-2002 елларда «Шоңҡар» журналында баш мөхәррир[1].

ИҗатыҮзгәртү

«Турат» исемле беренче хикәясе 1975 елда «Агыйдел» журналында дөнья күрә, «Каен яфрагы» дип аталган беренче җыентыгы 1981 елда нәшер ителә. «Яшьлек моңнары» (1989), «Мең дә бер газап» (1995), «Чоңгыл» (2001), «Капка» (2003), «Китай-город» (2012) исемле ᴨувиc һәм хикәя җыентыклары чыкты.[2] Әсәрләрендә, нигездә, авыл тормышын чагылдыра. Яшьләрнең эчкерсез мәхәббәте, намус һәм намуссызлык, үткәннәргә, табигатькә сакчыл караш — иҗатының төп темалары. Рус телендә иҗат итүче Талха Гыйниятуллинның 3 проза китабын, А. Платонов, В. Белов, В. Распутин, Камил Җиһаншинның хикәяләрен тәрҗемә итте. Яңа әсәрләргә, яңа китапларга рецензияләр яза, матбугатта бүгенге проза хакында мәкаләләр белән чыгыш ясый.

Бүләкләре, мактаулы исемнәреҮзгәртү

  • БР атказанган мәдәният хезмәткәре (1993)
  • Русиянең Зур әдәби премиясе (2012) – «Китай-город» (рус.) китабы өчен.

ССРБ язучылар берлеге әгъзасы (1989)

СылтамаларҮзгәртү

ИскәрмәләрҮзгәртү