Ызба́ — авыл җирендә урнашкан агач бүрәнәләрдән эшләнгән торак йорт. Кызыл балчыкка бай районнарда ызба урынына мазанкалар да эшләнгән.

Ызба

Баштагы вакытларда (13 гасырга кадәр) ызбаның өчтән бере җир астында урнашкан була. Ишекләр урынына бары тишем генә булган. идәннәрне, шулай ук булмау сәбәпле, балчык алыштырган. Ызба өчендә учак ягыа алган, аның тирәсендә гаилә йоклаган. Ызбаларда, шулай ук, кышын терлек тә тотылган.


ЭтимологияҮзгәртү

Ызбы сүзе аеруча көнбатыш диалектта актив. Урыс теленнән түгел. 14 гасырда Куман телендә «ызба» сүзе хәзерге мәгънәдә теркәлгән. Рус сүзе турында төрле фикерләр бар [1]. Көнчыгыш диалектта Азбар (Абзар) — «Ихата, хуҗалык» сүзе белән аваздаш. Азбар иясе (мифик зат) тәгъбире өй иясе кебек тәгъбирләргә аналогик рәвештә бик җиңел тәшкилләнә алган.[2]; [3]; [4]; <ref>Садыкова 2003: 91</ref

ИскәрмәләрҮзгәртү

  1. Фасмер II: 120–121
  2. Räsänen 1969: 33
  3. Ахметьянов 1989: 127–128
  4. Тимергалин: 10

СылтамаларҮзгәртү