Пиама Гайденко

Рәсәй Фәннәр Әкәдимиясенең мөхбир әгъзасы

Пиама Павловна Гайденко (1934 елның 30 гыйнвары, Николаевка, Сталин өлкәсе2021 елның 2 июле) — совет һәм Россия фәлсәфәчесе, фәлсәфә тарихчысы. Г. В. Плеханов исемендәге премия лауреаты (1997). Фәлсәфә фәннәре докторы. 2000 елның 26 маеннан фәлсәфә, социология, психология һәм хокук бүлеге буенча Россия Фәннәр академиясе әгъза-корреспонденты.

Пиама Гайденко
Туган 30 гыйнвар 1934(1934-01-30)
Мыколаивка[d], Краматорский район[d], Донецк өлкәсе, Украина Совет Социалистик Республикасы, СССР
Үлгән 2 июль 2021(2021-07-02) (87 яшь)
Ватандашлыгы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Россия
Әлма-матер МДУның фәлсәфә факультеты[d]
Һөнәре фәлсәфәче
Эш бирүче Мәскәү дәүләт университеты
Җефет Юрий Давыдов
Гыйльми дәрәҗә: фәлсәфә фәннәре докторы[d]

Тормыш юлыҮзгәртү

Пиама Гайденко 1934 елның 30 гыйнварында Николаевка шәһәрендә туа. 1957 елда Мәскәү дәүләт университетының фәлсәфә факультетын тәмамлый. Аннары Чит ил әдәбияты нәшриятында кече мөхәррир булып эшли, МДУ аспирантурасында укый.

1962 елда Г. В. Плеханов исемендәге Мәскәү халык хуҗалыгы институтында «М. Хайдеггер фәлсәфәсе хәзерге буржуаз мәдәнияте кризисын чагылдыру буларак» темасына фәлсәфә фәннәре кандидаты дәрәҗәсенә диссертация яклый[1].

1962—1967 елларда МДУ философия факультетының чит ил фәлсәфәсе тарихы кафедрасында укыта. 1967—1969 елларда ССРБ ФА Халыкара эш хәрәкәте институтының өлкән фәнни хезмәткәре.

1969 елдан 1988 елга кадәр ССРБ Фәннәр академиясенең табигать белеме һәм техника институтында эшли.

1982 елда «Фән төшенчәләренең эволюциясе: беренче фәнни программаларның барлыкка килүе һәм үсеше» темасы буенча фәлсәфә фәннәре докторы гыйльми дәрәҗәсенә диссертация яклый[2].

1988 елдан Россия Фәннәр академиясенең фәлсәфә институтында фән тарихының фәлсәфи проблемалары секторы мөдире.

«Вопросы философии» журналының редакция коллегиясе әгъзасы.

1997 елда «фән үсеше тарихы мәсьәләре буенча хезмәтләр циклы өчен» РФА Г. В. Плеханов исемендәге премия лауреаты.

В. В. Зеньковский исемендәге рус фәлсәфә тарихчылары җәмгыятенең мактаулы әгъзасы.

ГаиләҮзгәртү

Беренче ире — фәлсәфәче Ю. М. Бородай (1934—2006)[3]. Кызы Татьяна Бородай (1957), филология фәннәре кандидаты, антиклык һәм урта гасыр философиясе буенча белгеч, тәрҗемәче, борынгы грек һәм латин телләре укытучысы[4].

Икенче ире — фәлсәфәче һәм социолог, тарих һәм социология теориясе өлкәсендә фәнни мәктәпкә нигез салучы Ю. Н. Давыдов (1929—2007).

Апасы — фәлсәфәче В. П. Гайденко (1940—2010).

Төп хезмәтләрҮзгәртү

  • Экзистенциализм и проблема культуры. — М.: Высшая школа, 1963.
  • Трагедия эстетизма: опыт характеристики миросозерцания С. Киркегора. М., 1970.
  • Философия Фихте и современность. — М.: Мысль, 1979.
  • Гайденко П. П. Социология Макса Вебера // История буржуазной социологии XIX — начала XX вв. / Под ред. И. С. Кона. Утверждено к печати Институтом социологических исследований АН СССР. — М.: Наука, 1979. — С. 253—308. — 6400 экз.
  • Владимир Соловьёв и философия Серебряного века. — М., 2001. — 468 с.
  • Научная рациональность и философский разум. — М.: Прогресс-Традиция, 2003.

ИскәрмәләрҮзгәртү

  1. Гайденко, Пиама Павловна. Философия М. Хайдеггера как выражение кризиса современной буржуазной культуры: Автореферат на соискание учёной степени кандидата философских наук / Экон. ин-т им. В. Г. Плеханова. — Москва : [б. и.], 1962. — 15 с.
  2. Гайденко, Пиама Павловна. Эволюция понятия науки: становление и развитие первых научных программ : диссертация … доктора философских наук : 09.00.03. — Москва: Наука, 1980. — 568 с.
  3. Лекторский Владислав Александрович Архив мемуарных бесед «Устная история»
  4. Бородай Татьяна Юрьевна на сайте философского факультета МГУ

ӘдәбиятҮзгәртү

СылтамаларҮзгәртү