Нина Гончарова

Гончарова Нина Николаевна (19272013) — бизәү-кулланма сәнгате өлкәсендә ССРБ һәм Россия рәссамы, Жостов бизәкләре белгече. ССРБ Рәссамнар берлеге әгъзасы (1975; 1991 елдан Россия Рәссамнар берлеге әгъзасы ). И.Е. Репин исемендәге РСФСР дәүләт премиясе лауреаты (1977). РСФСР-ның атказанган рәссамы (1979).

Нина Гончарова
Туган 7 гыйнвар 1927(1927-01-07)
Жостово[d], Мытищи шәһәр бүлгесе[d], Россия
Үлгән 16 июнь 2013(2013-06-16) (86 яшь)
Жостово[d], Мытищи шәһәр бүлгесе[d], Мәскәү өлкәсе, Россия
Ватандашлыгы Flag of the Soviet Union.svg СССР
Flag of Russia.svg Россия
Һөнәре рәссам

БиографиясеҮзгәртү

Нина Николаевна Гончарова 1927 елның 7 гыйнварында Мәскәү өлкәсенең Жостово авылында, нәселдән килгән осталар Беляевлар гаиләсендә туган[1].

1944 елның Бөек Ватан сугышы чорында Жостово декоратив бизәкләр фабрикасы янында профессиональ-техник мәктәпне тәмамлый, РСФСР-ның атказанган сәнгать эшмәкәре, фабриканың төп рәссамы А.П.Гогинның укучысы була. 1952 елдан рәссам, соңрак — Жостово декоратив кызыллык фабрикасының төп рәссамы, Жостово бизәкләре өлкәсендә оста була. Төп эшләре бизәкле батмуста: «Үтә күренмәле», «Рауза», «Алтынсу», «Фазан белән миләш», «Миләш», «Кыр чәчкәләре таҗы», «Чәчкәләр», «Бәйләм», «Канатлы».

1952 елда бизәү-кулланма сәнгате өлкәсендә җөмһүрият, бөтенрусия һәм бөтен союз күргәзмәсе, шул исәптән: бөтенрусия халык нәфис кәсепләре күргәзмәсе (1960), ССРБ-ның барлыкка килүенең 50 еллыгына багышланган бөтен союз күргәзмәсе (1973), «Совет Россиясенең» 5-се җөмһүрият күргәзмәсе (1975), «Синеке исемеңә» бөтенрусия нәфис күргәзмәсе (2000) катнашучысы. 1969 елдан Варшава, Милан, Монреаль, Берлин, Сиэтл, Лейпциг, Утрехт, Пловдив, Измир һәм Брно кебек чит ил шәһәрләрендә сәнгать күргәзмәләрендә катнаша. Н. Н. Гончарованың әсәрләре бөтенрусия бизәү-кулланма һәм халык сәнгате музеенда, Рус дәүләт музеенда, «Яңа Иерусалим» Дәүләт тарихи-художество музеенда, Сергиев-Посад дәүләт тарихи-нәфис музее-тыюлыгында, Төмән өлкә сынлы сәнгать музеенда[2][3], Мытищи картиналар галереясында саклана[4].

1975 елда Н. Н. Гончарова ССРБ рәссамнар берлеге әгъзасы итеп сайлана (1991 елдан алып Россия Рәссамнар союзындагы)[5].

1977 елдан Н. Н. Гончаровага «Жостово декоратив бизәү фабрикасында металга югары сәнгатьчә бизәк салуы өчен» И.Е. Репин исемендәге РСФСР дәүләт премиясе бирелә[6], 1979 елда «сәнгать өлкәсендәге казанышлары өчен» РСФСР-ның атказанган рәссамы дигән мактаулы исемгә лаек була[6].

2013 елның 16 июнендә Мәскәү өлкәсенең Жостово авылында вафат була.

БүләкләреҮзгәртү

  • «Хезмәт батырлыгы өчен» медале
  • «Бөек Ватан сугышында мактаулы эшчәнлеге өчен» медале[1]

ИсемнәреҮзгәртү

  • РСФСР-ның атказанган рәссамы (1979)[6]

ПремияләреҮзгәртү

  • И. Е. Репин исемендәге РСФСР дәүләт премиясе (1977 — «Жостово декоратив бизәкләр фабрикасында металга югары сәнгатьчә бизәк салуы өчен»)[7]

ИскәрмәләрҮзгәртү

  1. 1,0 1,1 Крупный план: выставки Жостово. Секреты ремесла. 2021-04-12 тикшерелгән.
  2. Крупный план: выставки Жостово. Секреты ремесла. Российская государственная библиотека искусств. Дата обращения: 12 апреля 2021.
  3. Гончарова, Нина Николаевна. АртПанорама. Дата обращения: 12 апреля 2021.
  4. Юбилейная выставка династии Гончаровых. Мытищинская картинная галерея. Дата обращения: 12 апреля 2021.
  5. Гончарова, Нина Николаевна.
  6. 6,0 6,1 6,2 Указ Президиума Верховного Совета РСФСР от 19 июля 1979
  7. Постановление Совета Министров РСФСР «О присуждении Государственных премий в области литературы, искусства и архитектуры». Газета «Советская Россия» от 29.12.1977


ӘдәбиятҮзгәртү

  • Искусство Жостова: Соврем. мастера / сост. И. А. Романова; авт. вступ. ст. И. А. Крапивина. — Москва : Сов. Россия, 1987. — 204 c.
  • Советское декоративно-прикладное искусство: каталог / Загорский гос. историко-художественный музей-заповедник; [сост. и авт. вступ. ст. Л. Э. Калмыкова]. — Москва : Советский художник, 1973. — 174 с.
  • Декоративно-прикладное искусство / Фотогр.: Н. Егоров, В. Громов ; Сост. и авт. вступ. статьи М. А. Тихомирова ; Юбилейная выставка «Сов. Россия». — Ленинград : Художник РСФСР, 1970 г. — 184 с.