(173) Ино

астероид

(173) Ино (лат. Ino) — Кояш системасының Марс һәм Юпитер орбиталары арасындагы өлкәсендә урнашкан Кояш тирәли әйләнеп йөрүче астероид.

(173) Ино
... хөрмәтенә аталган Ино[d][1]
Әүвәлгесе (172) Бавкида
Киләсе (174) Федра
Ачучы яки уйлап табучы Борелли, Альфонс Луис Николас[d][2]
Ачыш датасы 1 август 1877[2]
Астраномик ачыш урыны Марсельская обсерватория[d][2]
Кече планета төркеме Астероидлар билбавы[2]
Апоүзәк 3,31147721508 ± 9,5919E−9 а.б.[2]
Периүзәк 2,17959813097 ± 7,7108E−8 а.б.[2]
Периүзәк аргументы 228,18212304527 ± 1,6503E−5 °[2]
Орбита эксцентриты 0,206130678015 ± 2,8383E−8[2]
Орбита авышлыгы 14,21 ± 0,01 °
Орбита дәвере 1661,6499460308 ± 7,2196E−6 тәүлек[2]
Зур ярымкүчәр 2,745537673025 ± 7,9526E−9 а.б.[2]
Калка төен озынлыгы 148,26824448896 ± 1,1872E−5 °[2]
Уртача аномалия 91,3428492071 ± 1,2465E−5 °[2]
Спектральный класс астероида астероид класса C[d][2]
Абсолют йолдыз зурлыгы 7,66[2]
Альбедо 0,064
Вакытлыча атамасы A922 SB[2]

ТарихыҮзгәртү

1877 елның 1 августында Альфонс Борелли тарафыннан Марсель обсерваториясендә ачыла. Астероидның вакытлыча атамасы булып баштан «ук әлеге атамасы» саналган.

ЧыганакларҮзгәртү

  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Fifth Revised and Enlarged Edition. — B., Heidelberg, N. Y.: Springer, 2003. — 992 p. — ISBN 3-540-00238-3.
  • Lutz D. Schmadel. Dictionary of Minor Planet Names. — Springer Science & Business Media, 2012-06-10. — 1458 с. — ISBN 9783642297182
  • Chapman, C. R., Morrison, D., & Zellner, B. Surface properties of asteroids: A synthesis of polarimetry, radiometry, and spectrophotometry// Icarus : journal. — Elsevier, 1975. — Vol. 25. — P. 104—130.
  • Kerrod, Robin. Asteroids, Comets, and Meteors (неопр.). — Lerner Publications Co., 2000. — ISBN 0585317631.

ИскәрмәләрҮзгәртү

Тышкы сылтамаларҮзгәртү

Шулай ук карагызҮзгәртү