Фәләкъ сүрәсе

Әл-Фәлә́къ сүрәсе́ (гар. Таң) – Коръәндәге 113нче сүрә, 5 аятьтән тора. Әл-Мүгаввизәтәйн сүрәләренә (Ән-Нәс белән бергә) керә. Сүрә Мәккәдә иңгән, кайбер мөфәссирләр әйтүенчә – Мәдинәдә.

Иңү сәббәбе: Мөхәммәд саләллаһу галәйхи үә сәллам, яһүдләрнең сихерләре аркасында, авырып китә. Шуннан соң ике фәрештә аңа бозу әйберләре ташланган коены күрсәтәләр. Җәбраил фәрештә Мөхәммәд саләллаһу галәйхи үә сәлламгә Әл-Мүгаввизәтәйн сүрәләрен тапшыра. Һәр бәйләнгән төенне чишкән саен, аларны укып, Расүлуллаһ терелә.[1]

СылтамаларҮзгәртү

СүрәҮзгәртү

Бисмил-лә́һир-рахмә́нир-рахи́м.
Куль әгъу́зү би-раббиль-фәләко 1. миң шәрри мә́ халәко 2. үә миң шәрри гъа́сикыйн изә́ үәкаб 3. үә миң шәррин-нәффә́сә́ти филь-гъукаде 4. үә миң шәрри хә́сидин изә́ хәсәде 5.

Тәрҗемә:

«Шәфкатьле. рәхимле Аллаһ исеме белән...

  1. Әйт:«Таң Раббысына сыенамын,
  2. яратылган нәрсәнең явызлыгыннан,
  3. һәм дөньяны караңгы каплап алган вакыт явызлыгыннан,
  4. һәм төеннәргә өрүчеләрнең явызлыганнан,
  5. һәм көнләүченең көнчелегеннән».

ИскәрмәләрҮзгәртү

  1. Гайшә анадан тапшырыла

ӘдәбиятҮзгәртү

Һәфтияк шәриф тәфсире. – Казан: Раннур, 2003.