«Дрейфус эше» битенең юрамалары арасында аерма

39 байт убрано ,  2 месяца назад
төзәтмә аңлатмасы юк
1894нче елның азагында капитан Дрейфусның [[Германия империясе|Германия империясенә]] Франциянең яшерен документларын тапшыру өчен кулга алган. Суд шпионлык, дәүләт хыянәте өчен аның чинын алып, гомерлек сөргенгә Көньяк Америкадагы Диабль утрауна хөкем итте. Дрейфус эше шпионлык фонында, антимитизм өчен аеруча уңайлы социаль контекстта барлыкка килгән, шуның өстенә 1871 елдан, ягъни Эльзас белән Лотарингия аннексияләгәннән соң, Франциядә Германияга карата реванш кәефләре күтәрелгән. Бу эш турында башта киң җәмагатьчелек белмәле, ләкин 1898нче елда «L’Aurore» («Орор») газетасында Альфред Дрейфусны чын гаепне аклау өчен француз язучы [[Эмиль Золя]] Феликс Форга, Франция президентына, "Мин...гәеплим" сүзләр башлана торган мәкаләне яза. [["Мин...гаеплим"]] мәкаләдә Золя бордероны Эстерхази һәм Анри уйлап чыгаруда гаепләде, ә Генераль штабы белән хәрби министрылыгы Дрейфусны Эстерхази һәм Анри аклау өчен якламады.
 
Шул мәкалә социаль-сәяси кризисы төп сәбәбе булды. 1899нчы елда иң югары түбәдә, Франциянең [[ өченче Республика| өченче Республикадагы]республикадагы яру хасил ителгән: абруйлы матбугат тарафыннан, дрейфусард һәм антидрейфусард лагерьлар арасында бик көчле милләтче һәм антимитик полемиканы тудырды. Эш тулысынча 1906нчы елда Кассацион палатасы аклану карары белән Дрейфусны гаепсез тану белән тәмамлады.
59

правок